Brusselles // You gotta love Brussels

Oei, oei, oei. ’t Is een klein era geleden dat ik nog eens wat schreef, en dan was het nog gewoon een mededelingetje van mijn voeten! Shame on me, t t t !

Wat zou het toch kunnen zijn dat mijn schrijverswoede op een laag pitje hield? Toch niet alle taken die ik moet inhalen of maken? Toch niet de vreselijke hoofdpijn, de hoest, de verstopte neus, de vermoeidheid? De mineur en majeurtoonladders die niet elke keer even helder uit mijn herlevende keelgat ontspruiten? Of de reine kwinten, grote tertsen, kwarten en octaven? De streng diatonische stukken die ik ontleedde? Mijn potlood dat wou tekenen? De 16 Libelles uit de jaren stillekes die ik in de Albertinabibliotheek moest doorbladeren voor reclame met kindjes, om die dan te fotograferen? De tien boeken die ik zoek op Google Books wegens ontleend in de bibliotheek? Of een Frans artikel dat ik, na veel koppigheid, toch wil lezen maar niet kan vinden?

Toch vond ik, op de terugweg van de Albertina een klein stukje inspiratie op mijn weg (om het lekker poëtisch te zeggen). Ik dacht net aan deze blog die ik eens van onder het stof moet halen (ok, zo erg is het eigenlijk nog niet), en een gedachte ontsproot die vettige kronkels in mijn hoofd: “Mijn god, ik woon in Brussel en ik zou niets hebben om over te schrijven ofwat?”

Dus laat ik het even over Brussel hebben, en wanneer je kan zeggen dat je toch wat Brusselse trekjes krijgt…

1) Wanneer je een vuilzak tegen een paal verwart met een zwerver in een diepe dronkemansslaap, en daar niet meer verbaast om bent.
2) Wanneer je je weg begint te vinden in het Centraal Station, dat toch, ondanks de vele pijltjes die je naar omwegen leiden, een eeuwig doolhof zal blijven waar je nooit zeker bent waar je nu precies staat. En neen, het Zuidstation is niets in vergelijking.
3) Wanneer je het niet meer irritant vindt om te communiceren zoals in dit voorbeeld:

“Bonjour”
“Goedemorgen, een chocoladekoek en een croissant alstublieft”
“Un pain au chocolat et un croissant, ça fait un euro et quarente cents, s’il vous
plaît.”
“Alstublieft, wacht ik heb veertig cent”
“Voila, et un euro pour vous.”
“Merci (van het Gents, jawel!)”
“Au revoir et bonne journée”
“Goeiendag!”

4) Je de zwervers aan de GB Rue Vierge bij naam begint te kennen.
5) Weet waar de Kiekenmarkt is en daar niet meer om lacht want het is eigenlijk maar een mottig ding.
6) De geur van de Beurs u steeds minder overvalt, en het u opvalt dat het de enige buurt is waar een mooi gebouw niet omsingeld is door lelijke jaren 90-constructies. In de omgekeerde richting valt het u dan ook helemaal niet meer op dat naast een prachtig gebouw een vervallen burelengebouw staat.
7) Wanneer je nooit meer verdwaald raakt aan de verkeerde kant van Station Noord en maar al te goed beseft dat daar maar 1 straat is zonder rode lichten. (Aan de ruit weliswaar)
8 ) Wanneer je in de wasserette begint te praten met wildvreemde mensen en hun levensverhaal niet interessanter vindt dan “De Kleine Zeemeermin” wanneer die persoon gevlucht is uit Ginderachter en maar geen studentenvisum kan krijgen omdat zijn oude gewone visum nog geldig is ofzo…
9) Het je niet meer opvalt dat je de enige witte bent op eender welke tram die op de Noord-Zuid-as rijdt.
10) Wanneer je op voorhand weet welke straathoeken stinken en welke niet.

// Let me tell you about those things that make you realize you’re becoming a real “Bruxellois”. 

1) When you confuse a trash bag with a bum who’s having lovely dreams in the deepest drunk sleep ever. And you’re not surprised anymore about confusing the two.
2) When you’re starting to find your way in the Central Station, that has a strangely big confusing effect on everybody, with the many arrows and information boards that only lead you to a new “nowhere near where you wanna be”. And yes, it’s worse than Brussels Midi Station, while it’s half the size.
3) When you don’t mind communicating in 2 languages at the same time anymore. Or 3 for that matter. And some you don’t know.
4) You start to know the bums at GB Rue Vierge by name
5) You know where the “Chick Market” is and don’t think there’s anything funny about it anymore since it’s actually just a load of ugly nothing.
6)  The smell of La Bourse doesn’t seem to attack you anymore, and you start to be surprised that it’s the only place where a beautiful old building isn’t surrounded by ugly 90s-constructions. And the other way around, you don’t notice that next to every other beautiful building, there is a ruinous ugly as **** office building.
7) When you never get lost again on the wrong side of the Brussels North train station. And know there is really only 1 street there without red lights. (At the windows.)
8 ) When you start chatting with people in the laundromat and don’t find their story any more interesting than “The Little Mermaid”, although that person fled from ThereSomewhere and just can’t get a student visa because the old is still valid or something.
9) You don’t notice anymore that you’re the only white person on the trams that ride the north-south axis.
10) You know which street corners smell and which don’t. It’s a lifesaver.

Eén reactie op “Brusselles // You gotta love Brussels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s