Appelflapje 04/04/2007 – 22/01/2010

Mijn oude meisje heeft ons spijtig genoeg verlaten eind januari. Ze was de laatste van mijn eerste groep ratten, wat het afscheid wel heel pijnlijk maakte. Langs de andere kant heeft ze alles gekregen dat ik elk ratje zou toewensen: een schitterende gezondheid, goede zorgen en een dood waar de meeste ratjes enkel van kunnen dromen.

Appelflapje was heel, heel ondeugend. Ze wou altijd rondlopen en zelfs met haar 2j en 10m sprong ze nog van mijn arm in een poging haar vrije loop op te eisen. Haar achterpootjes werkten nog amper, maar ze klom tot boven in de kooi en kon alles nog doen waar ze haar jonge geest op zette. Net dat maakt het ook een goed moment… Indien ze nog meer was afgetakeld, was ze ongelukkig geworden. Tegelijk was ze ook zo aandachtsgeil, zo eentje dat iedereen kon verleiden.

Ze heeft me veel doen schrikken met haar bizarre slaaphoudingen. Soms lag ze uitgestrekt op haar rug middenin de kooi te slapen, of haar hoofd lag om een of andere reden verticaal tegen de poepbak of de rand van de onderbak, of haar ene poot lag gestrekt naast haar. Maar 1 ding deed ze altijd als ze sliep; haar handjes zette ze gekruist voor zich. En daarom wist ik direct dat ze gewoon is blijven slapen, zonder pijn, gewoon ingedommeld, en blijven slapen.

Dag meisje, ik mis jou en de hele groep heel veel… Jullie waren voor zo veel dingen mijn ‘eersten’, er zijn zo veel kleine herinneringen die ik nooit zal vergeten.

You did something to me, en je doet het nog steeds… http://www.youtube.com/watch?v=xv37zJFKTlY

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s